บทที่ 231

“เราจะทำทุกอย่างที่ทำได้ครับ คุณไม่ต้องกังวล”

คุณหมอส่งสายตาปลอบโยนให้เธอก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับทีมพยาบาล

ทางเดินกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

เอเลนพิงกำแพงเย็นเฉียบแล้วค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งริมทางเดิน

เธอฟุบหน้าลง ใช้สองมือปิดหน้าไว้แน่น หัวไหล่สั่นเทาไม่หยุดขณะที่เสียงสะอื้นอู้อี้เล็ดลอดผ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ